The article - dutch version

Een ontmoeting met niet-geocachers aan een stash

Als we gaan geocachen, houden we ons zoveel mogelijk aan de gouden regel om onze hobby verborgen te houden voor ongezonde nieuwsgierigen. Je hoort sowieso al veel te vaak dat een stash geript werd. Om het werk van de leggers te beschermen is het dus een goede ingesteldheid om een low-profile aan te nemen bij het zoeken.

Gisteren diende ik echter, noodgedwongen, af te wijken van die regel. Ik was met de auto op start en kwam ter hoogte van de stash aan : een kapelleke in het open veld. Ik stapte uit, nam de GPS in de aanslag en legde de laatste 20m af. Ik besloot dadelijk naar de voorkant van het kleine bouwsel te stappen en tot mijn grote verbazing zat daar een koppeltje te genieten van het uitzicht. Het waren beiden veertigers vermoed ik. Ik zei vriendelijk goededag en daar stond ik dan. Wat kon ik hier verzinnen om niet over geocachen te beginnen?

De dame van het gezelschap vroeg me echter dadelijk van waar ik afkomstig was omdat ze me niet kende. Nu ja, toen ik zei dat ik van Tienen was, zo'n 100km verderop.. toen was haar nieuwsgierigheid in die mate gewekt dat ik maar begon over onze hobby. Gelukkig voor mij was het gegeven geocachen niet onbekend voor haar. Ze had er al wat van gehoord op tv en haar vriendin 'deed dat ook". Ze wist eigenlijk wel niet goed wat het was.

In plaats van een snelle oppikker werd dit dus een cacheke van 45min :-). De basisbeginselen van het cachen passeerden de revue met de uitleg over de verschillende moeilijkheidsgraden, de groottes en mogelijke inhoud van de stashes. Een zeer korte uitleg over de geschiedenis van het geocachen en het tonen van de werking van de GPS. Op het einde besloot ik dan de stash zelf maar te (laten) zoeken. Spijtig eigenlijk dat deze maar één sterretje had en dat het om een small ging. Hierdoor was hij (te) snel gevonden. De inhoud kon vooral de dame wel bekoren. Ze zag zich dit wel eens proberen met haar kinderen en met de kinderen van de buren.

Eigenlijk is het wel een beetje vreemd dat we onze hobby zo geheim mogelijk houden, maar dat we anderzijds toch nood hebben aan nieuwe geocachers om onze hobby vers bloed in te blazen. Een dilemma dat we meestal oplossen door voor de veiligheid te kiezen, maar deze keer liep het dus een beetje anders af en met een beetje geluk is België deze week weer een cacher rijker geworden.

the article - english version

A meeting with non-geocachers at a stash

When we go out geocaching, we stick as much as possible to the golden rule to keep our hobby hidden for unhealthy curious people. It's heard too often that a stash was ripped. So to protect the work of the hiders, it's a good idea to take a low profile while searching.

Yesterday I had to skip this rule though. I was on the road by car and arrived at the cache location : a little chapel near an open field. I got out of the car, took the GPS in my hand and stepped the last 20 meters. I decided to start my search at the front of the little building and then to my amazement, I saw a couple sitting on a bench of the chapel that was enjoying the panorama. I think they were both in their forties. So I said a friendly hello and then I didn't know what to do. What could I make up in order to not having to talk about geocaching?

The lady of the couple asked me where I was from, since she didn't knew me. When I said I was from Tienen, about 100km further on.. her curiosity was triggered and so a few minutes later I started about our hobby. Luckily for me, the notion of geocaching was not new for her. She said she had heard something about it on television and that her friend "did that too". She didn't know exactly what it was though.

So what started as a pickup, became a 45 minute cache :-). All the basics of geocaching passed in our conversation with an explanation about the different degrees of difficulty, the sizes and possible contents of the stashes. A few words about the history of geocaching and a little something about the GPS. At the end I decided to let her search for the stash. It was a pity that this cache only had one star for difficulty and that the container was a small. It was found too quickly. The lady found the content charming and she said she could see herself finding a treasure like that one with her children.

It really is odd that we want to keep our hobby secret as long as possible, but on the other hand we do need new people to join us in our hobby. It's a dilemma that we usually solve by choosing for security, but this time it took another direction and with a little bit of luck we can add a new name to the list of Belgian cachers this week.

Il imperiestro

By il imperiestro

Hi,
  I'm "il imperiestro". I'm 42 years old, divorced, with three children. Since my kids stay with me half of the school holidays, my colleague and friend "Hammer of Doom" introduced me exactly one year ago in the wonderful world of geocaching. One year later now, I've got about 550 founds on my counter and what started off as an innocent pastime for the kids has become an bit of a healthy addiction :-).